دُردانه ی ِ این شعـــر
یلـــدا را دزدیده ام
از زمستان
پنهان کرده اَم
میان ِ شب ِ طولانی ِ موهایـم
تا تــو برایم
ببـــافی اَش
به خاطرات هزارُ یک شبی که قرار اَست
تــو بشوی " آن تـُـرک ِ شیرازی ... "
دلـــم را ببـــری / با خود به نا کجا آباد
و من بر تــو
ببخشــم تمـام ِ هستی اَم را !
همین یک امشب را ...