375
باشی ؛
خوابـــم می رود
نبـاشی ؛
خوابـــم ، می رود ...
+ نوشته شده در ساعت توسط مژگان دیبافـر
374
آقـا جان آسیاب به نوبت
مگر نمی بینی
ردیف شـده انــد
در وصفـت ...
و تـــو / صف به ـهم می زنی ؟
همه چیز را
خراب می کنی
واژه ـها را ...
شعـر را ...
حال ِ مـرا ...
+ نوشته شده در ساعت توسط مژگان دیبافـر
373
تابستان هـم رفت !
می گوینـد
پاییــز با رنگ ـهایش
آدم را دیوانه می کنـد
کمی قهوه ایی
سبـــز
یا عسلی ... .
وای بـر من
نکنـــد چشمان ِ تـو را دیده اَند ؟!
+ نوشته شده در ساعت توسط مژگان دیبافـر
371
نمی شود
به جان ِ خودت قسم نمی شود
که تو بروی
من بمانـــمُ یک امتحانُ
یک جایِ خالی !
من بمـانمُ
ساعت ـهای ِ کوک شده
به وقت ِ ناکجا آباد
من بمـانـمُ
پنجره هایی که رو به آغوشت
باز نمی شوند
من بمـانمُ
قاب ِ عکس ِ دو نفره ـمان
که نمی خندد دیگر
من بمـانمُ
قاصدک آرزوها ،
مشروبُ سلامتی ،
سیگار ،
پیاده روی ،
تنها گردی در شهر ...
راستی
جانک من
جای ِ خالی ات
با هیچ گزینه ایی جور در نمی آید
مگـــر "خودت" .. .
+ نوشته شده در ساعت توسط مژگان دیبافـر
370
اینچنین ، عاقل انـدر سفیه
نگاهم نکن !
من ،
هزارُ یک دلیل داشتـم
که بریزم ، آب ِ ـروی ِ دلــــم را
پشت ِ سرت
و قســم بخورم به همه ی ِ خدایان
که روزی باز خواهی گشت !
مثلا، همین
عکس ِ خنده ـهایت
در آیینه ی ِ جیبی ِ کوچک ِ من ... .
+ نوشته شده در ساعت توسط مژگان دیبافـر
369
اسباب ِ بازی اَت نبود
که با رفتنت
بُردی اَش
خودت بگو ، آنجا
با دو دل ، چه می کنی
که من اینجا
اینچنین بی دل ـت شده ام !!
+ نوشته شده در ساعت توسط مژگان دیبافـر
367
خدا شب را برای ِ من آفرید
و من را برای ِ تــــو
تــا مرد شوی
و با دستانت ،
آرامش را ببــافی
به پریشانی ِ موهایــم ...
+ نوشته شده در ساعت توسط مژگان دیبافـر