ساعت ـهایَـم را / جا گذاشته ام
لب ِ طاقچه ی / یادم تـــو را فراموش !
بگـذار کسی / راس ِ همین ساعت ـها 
عاشق ِ تــــوی ِ خودش بشــود ...
من امــا / زمان بهــانه است / عادت کـرده ام
بـی تـــو ایی را / عاشق بــودن ... .